هنر پته‌دوزی

پته‌دوزی یک رودوزی سنتی است که بر روی پارچه ای به نام شال یا عریض انجام می‌شود. در این هنر اصیل کرمانی، طرح های هندسی، گیاهی و حیوانی موجود بر روی شال توسط نخ های پشمی یا ابریشمی و یا کرکی به نام ریس، دوخته می‌شود. سوزن تپستری، نخ چین یا قیچی، انگشتانه، نخ (ریس) و پارچه پته (شال یا عریض) ابزار و مواد اولیه اصلی پته‌دوزی به شمار می‌روند. 

پته عمدتا در شهرهای کرمان، رفسنجان و سیرجان تولید می‌شود. به غیر از دوخت های پایه که در بیشتر رودوزی ها و سوزن دوزی های ایران متداول است، دوخت های پته‌دوزی در دو گروه اصلی دوخت های سنتی و دوخت های نگینی طبقه‌بندی می‌شود. قدیمی‌ترین پته ای که تا کنون شناسایی شده است، یک سوزنی دوخته شده با نخ های ابریشمی متعلق به سال ۱۲۴۷ شمسی (دوره حکومت ناصرالدین شاه قاجار) می‌باشد.