رفو کردن پته

آیا می‌توانم پته قدیمی خودم را مرمت کنم؟

مرمت پته های قدیمی از مهمترین اقدامات یک کلکسیونر به شمار می‌رود. از آنجایی که پته های قدیمی موجود در منازل، کلکسیون‌های شخصی و موزه‌های داخلی و خارجی در مقابل عوامل جوی آسیب‌پذیری بالایی دارند، مرمت هر چند سال یک بار آنها از اهمیت زیادی برخوردار است.

ساختار پته از دو بخش شال و نخ تشکیل شده است. شال ها و نخ های باقی مانده از دوران گذشته معمولا از کرک، ابریشم، پشم و به ندرت گلابتون بوده و هر سه آنها در مقابل عوامل جوی از آسیب‌پذیری بالایی برخوردار هستند. البته باید توجه داشت که پته های قدیمی که در آن از نخ ابریشم استفاده شده است در مقایسه با کرک و پشم از شانس بیشتری برای ماندگاری برخوردار هستند. چرا که ۹۸ درصد ابریشم از پروتئین تشکیل شده و توانایی بالایی در تحمل گرما (تا ۱۴۰ درجه سانتیگراد) دارد. از طرف دیگر ابریشم در مقابل بیدزدگی نیز کاملا مقاوم است.

به مرور زمان، چه آسیب‌هایی به پته وارد می‌شود؟

اصولا پارچه از ساختاری آلی برخوردار است و از این جهت به مرور زمان و در اثر شرایط محیطی دچار آسیب‌های متعددی می‌شود. از این رو پارچه‌های قدیمی به روش‌های حفاظتی خاص و مرمت دوره‌ای نیاز دارند. معمولا قبل از شروع کار مرمت پته، مطالعات ماکروسکوپی و میکروسکوپی دقیقی بر روی پارچه پته انجام می‌شود. این آژمایش‌ها جهت شناسایی الیاف به کار رفته در پته، سنجش میزان اسیدی یا بازی بودن پارچه، شناسایی نوع بافت به کار رفته در پته و تست جابجایی رنگ‌ها (برای شناسایی ثبات رنگ) انجام می‌شود.

پارگی، سست شدن الیاف، چرک و دوده گرفتگی، مرمت های نامناسب و وصله های غیر اصولی و اسیدی شدن پارچه شال از مهمترین آسیب‌هایی است که به ساختار شال و نخ های پته وارد می‌شود. برای مثال افزایش اسیدیته پارچه (پی اچ کمتر) باعث از هم پاشیدن بافت پارچه شده و به مرور زمان، پارچه پته از بین می‌رود. آلودگی‌های بیلوژیک یکی از مهمترین دلایل بالا رفتن اسیدیته پارچه های پته به شمار می‌رود.

چه کارهایی می‌توان بر روی پته آسیب دیده انجام داد؟

پته های قدیمی پس از انجام کارهای آزمایشگاهی، وارد فاز مرمت می‌شوند. از جمله کارهای مرمتی که بر روی پته های قدیمی انجام می‌شود عبارت است از باز کردن قاب و جدا کردن پته از شاسی، باز کردن آستر و یراق‌آلات (نوارهای دور) از بافته پته، غبارروبی، شستشو و پاکسازی پته با حلال‌های مناسب، باز کردن قسمت‌های مرمت شده قبلی و وصله‌های احتمالی، استحکام بخشی به محل‌های اتصال، وصله کردن علمی (وصالی)، نوارگیری لبه‌های سست پته، ساپورت دهی، موزون سازی الیاف، انجام دوخت در بخش‌های کمبود و پر کردن آن و در نهایت قاب‌گیری مجدد است. البته به فراخور میزان قدمت پته، ارزش ریالی پته و همچنین میزان اهمیت آن از نظر موزه‌ای، بخشی از عملیات گفته شده در مرمت پته کم یا اضافه می‌شود.

مرمت پته

حتما بخوانید  سوخت چرم