وضعیت صنایع دستی در ایران و سیاست های دولت در گذشته و حال


روی آوردن به صنایع دستی یکی از مناسب ­ترین مکانیسم­ های خوداتکایی اقتصادی به شمار رفته و می ­تواند از میزان وابستگی­ های صنعتی به خارج بکاهد.

وضعیت صنایع دستی ایران

وضعیت صنایع دستی ایران به دلیل وابستگی تکنولوژیک صنایع داخلی کشور به کشورهای دیگر و کمبود نقدینگی دولت برای خرید قطعات، از توان لازم برای ادامه حیات اقتصادی کشور برخوردار است. از این رو، اصلاح رویکرد مدیریت اقتصادی و روی آوردن به صنایع دستی، بومی و خلاق یکی از مناسب ­ترین مکانیسم­ های خودکفایی و خوداتکایی اقتصادی به شمار رفته و می ­تواند از میزان وابستگی­ های صنعتی به خارج بکاهد.

صنایع دستی به عنوان شاخصه­ ای فرهنگی و هویتی در کشور، از ظرفیت ­های موثری در اشتغال­زایی، افزایش تولید ملی و صادرات غیر نفتی برخوردار است. در سال­ های گذشته و بخصوص بعد از انقلاب اسلامی، به دلیل درگیری کشور در بحران ­های منطقه ­ای و جنگ، تلاش مسئولان کشوری صرفا بر روی بازسازی زیرساخت ­های اقتصادی متمرکز بود. لذا در بسیاری از برنامه­ ریزی­ های کلان، پرداختن به مقوله صنایع خلاق و دستی در اولویت امر قرار نگرفت. متاسفانه در برنامه­ های چهارم و پنجم توسعه نیز که همزمان با تحریم ­های گسترده بین ­المللی بود، با وجود نیاز مبرم کشور به پرداختن به صنایع بومی، رویکرد­های کلان کشور از پرداختن به نقش این صنعت در توسعه اقتصادی و فرهنگی مورد غفلت قرار گرفت.

صنایع دستی

در سال ­های گذشته بنا بر دلایل پیش گفته و کاهش شدید ورود گردشگر به کشور، وضعیت صنایع دستی در عرصه­ های بین ­المللی با افت و خیز شدیدی روبرو بوده است. به طوری که عدم شناخت مسئولین امر از سازمان­ های بین ­المللی مرتبط باعث حضور کم­ رنگ و در برخی از موارد بی ­تاثیر ایران در این سازمان­ ها می­ شد. حضور کم مسئولین کشور در جمع مدیران منطقه ­ای و زیر منطقه­ ای شورای جهانی صنایع دستی و نیز عضویت جمع محدودی از هنرمندان صنایع دستی در قالب عضو مستقل[۱] و وابسته[۲] در سال­ های گذشته شاهدی بر این مدعاست.

[۱]. Individual

[۲]. Associate

حتما بخوانید  سوخت چرم
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *